====>> TURUNÇGİLLER WEB SİTESİ <<====

Toprak turunçgiller için temelde bir destek ve dayanak vazifesi
görmektedir. Turunçgiller için esas üzerinde durulması gereken husus toprağın havalanan bir yapıya sahip olmasıdır. Çünkü turunçgil kökleri yüksek miktarda oksijen ister, havasızlığa çok duyarlıdır. Ağır ve havalanmayan topraklarda hemen boğulma tepkisi gösterirler. Bu sebeple turunçgillerin yetiştirileceği toprağın öncelikle havalanan ve süzek bir yapıda olması mecburiyeti vardır. 48 Turunçgil yetiştiriciliği yapılacak bir toprağın ne kadar derin olması gerektiği sorusunun cevabı için, turunçgillerin aktif (etkili) kök derinliği, en çok yayılma derinliği ve uzunluğunun bilinmesi gerekmektedir. Turunçgillerin havalanan ve süzek toprak koşullarında (örneğin kumlu-tınlı) etkili kök derinliği 30-90 santimetre arasındadır. Ancak çok havalanan, süzek ve kumlu topraklarda yetiştiricilik bakımından elverişli olması koşulu ile turunçgil köklerinin 5-7 metre derinliğe kadar gittiği saptanmıştır. Toprağın havalanma miktarı düştükçe özellikle ağır topraklarda kökler toprak yüzeyine doğru çıkarlar. Turunçgillerde köklerin yatay olarak, çok elverişli toprak koşullarında ve kullanılan anaçlara bağlı olarak 7.5 metre uzaklığa kadar yayılabildiği bilinmektedir. Toprak bünyesi ağırlaştıkça köklerin yayılma uzaklıkları azalır. Turunçgil bahçesi toprağından beklenen, doğru ve etkili şekilde bir gelişme için havalanma ve desteği sağlamasıdır. Turunçgil bahçesi kurulacak olan yerde ilk bakılacak nokta toprağın fiziksel özellikleridir. Sonra kimyasal özelliklerdir. Turunçgil
bahçesi kurulacak toprağın belli bir derinliğe kadar bir örnek şekilde inmesi gerekir.
            Derinlik en az 1 metre olmalıdır. Belli bir derinliğe kadar
(en az 1 metreye kadar) geçirimsiz bir kil tabakası ya da taban kayası bulunmamalıdır. Taban suyu sorunu da bulunmamalıdır.
Turunçgillerde toprak pH’sının da hafif asit olması istenir. İdeal
pH 6’dır. Ancak 5’in altına indikçe ve 7.5’in üstüne çıktıkça biriken ağır metal ve elementlerin toksik etkisiyle turunçgil kökleri zehirlenirler. Yani bazı besin maddelerinin fazlalığı söz konusudur. Örneğin Mangan pH 5’in altına inince (yani toprak asit karakterli olduğunda) bitkide aşırı ölçüde taşınır. Rize’de bazı yerlerde pH 4’ün altına düşebilir. Bazı 49 elementlerin bitki tarafından aşırı alınması sonucu zehirlenmeler görülebilir. Çukurova’da genellikle toprak pH’sı 7.5’in üzerine çıkar (yani
toprak yüksek miktarda kirece sahip olduğundan bazik karakter gösterir) ve buna bağlı olarak Çinko, Demir ve Mangan noksanlığı baş gösterebilir. Toprağın havalanma özelliğine sahip olması mecburiyetinden sonra turunçgiller için toprak bakımından en önemli durumlardan biri de durgun su varlığı yani göllenme veya taban suyudur. Turunçgiller bir bataklık bitkisi değildir. Fazla suyu sevmez.
            Suyun fazlalığındansa su noksanlığı yeğlenir. Bazı topraklarda (özellikle ağır killi topraklarda) drenaj yok ise kış yağışları ve sulama ile toprakta su birikimi görülebilir. Toprakta biriken durgun su özellikle çevresindeki alkali maddeleri, karbonatları, özellikle tuzları ve sülfatları eriterek kök çevresinde
oksijensiz, pH’sı asidik ve tuzlu bir etki oluşturur. Bu turunçgillerin sağlıklı bir şekilde yaşamlarını devam ettirmeleri bakımından arzu edilmeyen bir durumdur.
   Sağlıklı ve verimli bir turunçgil yetiştiriciliği için; toprağın havalanan, belli bir derinliğe sahip ve drenaj (yani toprakta su birikmesine engel olacak şekilde fazla suyun tahliyesi) özelliğine sahip olması gerekir! Bu sebeple kilce zengin ve ağır topraklar, daha hafif topraklara göre yetiştiricilik bakımından sorunlu olduğundan arzu
edilmez.
   İdeal bir turunçgil toprağının sahip olması gereken özellikleri aşağıda belirtildiği gibi özetlemek mümkündür:
    - Toprak pH’sı hafif asit yada nötr veya hafif alkali olmalıdır.
    - Toprakta belli oranlarda kil, mil, kireç bulunmalıdır. Toprağın
kil içeriği % 8-10 arası olmalı fakat üst sınır olan % 20’yi
geçmemelidir. Toprağın içerdiği kum oranının % 50
dolaylarında olması istenir. Toprağın sahip olduğu tın oranı
ise % 20 kadar olmalıdır. Topraktaki kireç miktarı bitkinin
yaşamı için son derece gereklidir fakat kirecin fazla olması
durumunda bazı sorunlar ortaya çıkar. Topraktaki etkin kireç
miktarı % 5-10 arasında olmalıdır. Topraktaki aktif kireç
miktarının %10’u geçmesi halinde o toprakta turunçgil
bahçesi kurulmasından vazgeçilmesi gerekir. Topraktaki
toplam kireç miktarı % 40’a kadar ulaşabilir yani turunçgil
yetiştiriciliği bakımından kabul edilebilir bir üst sınırdır.
- Turunçgil bahçesi kurulacak toprağın geçirgenliği hakkında da bilgi sahibi olunmalıdır. İyi bir turunçgil toprağının geçirgenliği
10-20 santimetre/saat olmalıdır. Toprağın geçirgenliği 20
santimetre/saatten fazla olursa toprak çok süzek olacağından
kilce zayıf topraklarda besin maddesi değişimi olmaz. Aşırı
geçirgen topraklarda besin maddeleri ve gübreler akar gider.
Toprağın geçirgenliği 10 santimetre/saatten düşük ise o zaman toprak aşırı killi demektir. Böyle topraklarda bahçe kurulmaz. Ayrıca toprağın gözeneklerinin iri hacimde olması, toprağın içerdiği gözenek-boşluk oranı çok önemlidir. Topraktaki gözenek oranı hiçbir zaman %10’un altına 51 düşmemelidir. Düşük ise havalanma olmaz ve bu topraklar yetiştiricilik için elverişli değildir.
    - Topraktaki tuz miktarı da çok önemlidir. % 0-0.15 arası tuz
içeren topraklar tuzsuz topraklardır. Turunçgiller için arzu
ettiğimiz topraklar bunlardır. % 0.15-0.35 arası topraklar hafif
tuzlu topraklardır. % 0.35-0.65 arası orta tuzlu topraklardır. %
0.65’i geçen tuz miktarı ise tuzlu topraklardır. Turunçgillerde
tuz miktarı için kabul edilebilir en üst değer % 0.30’dur. Turunçgil bahçesi kurulması düşünülen topraktaki tuz
miktarı asla %0.30’u geçmemelidir! Ayrıca yetiştiricilik
sırasında yapılacak yanlış sulama ve drenajsızlık tuzluluğu
teşvik edeceğinden dikkat etmek gerekir.

Kurulu bir bahçede toprağın işlenmesinde dikkat edilemsi gereken hususların başında, Toprağa ihtiyacı olan gübreleri ihtiyacı olduğu kadar vererek ağaçlarımızın daha sıhhatli ve verimli olmasını sağlamamız gerekir. Fazla gübrenin zararı olduğu gibi eksik verilen gübrede fayda etmeyebilir. Bu ayarı yakalamanın en iyi yolu; Bahçemizde zaman zaman toprak tahlili yaptırarak toprağın ihtiyaçlarını belirlemeliyiz. Bahçede yabancı ot mucadelesi amaçlı veya başka bir nedenle Ağaçların arasını derin sürüm yapmaktan kaçınmalı mümkünse hiç sürüm yapılmamalıdır, Böylelikle toprağın yüzeyine çıkan ve ağaçlar için önemli olan köklere zarar vermemiş oluruz. Bahçe budamasından çıkan çalıları yada bahçenin otlarını bahçe içerisinde yakmamaya dikkat etmeli bu atıkları dışarı çıkarmak sureti ile yok etmeliyiz.