Tanımı ve Yaşayışı:
● Erginler süt beyaz renkli, 1-1,5 mm
boylu küçük kelebekleri
andırır. Nimfleri kabuklu bitleri
andırır şekilde yassı ve yaprağın alt
yüzünde sabitleşmiş bir konumda olup
saydam, soluk yeşil-sarımsı renktedir.
İlkbaharda erginler çıktıktan 1-2 gün
sonra yumurtalarını yalnız yaprağın alt
yüzüne bırakırlar. Yumurtalarını bir sap
ile yaprak alt yüzüne yapıştırırlar.
Yumurtalar 8-24
gün içinde açılır, çıkan larvalar birkaç
saat dolaştıktan sonra yaprağın alt
yüzünde sabitleşir. Yılda 2-3 döl
verebilir.
Zarar Şekli:
● Bitki özsuyunu emerek zararlı olurlar.
Yaprak alt yüzlerinde
emgi yerlerinde klorofil parçalanması
sonucu sarımsı lekeler oluşur. Böyle
yapraklar sertleşerek zamansız dökülür;
bu gibi ağaçlarda gelişme duraklar,
verimde azalma görülür. Bu doğrudan
zararın yanısıra beslenme sırasında
larvaların ve pupaların salgıladığı
tatlı maddeler nedeni ile de dolaylı
zarar oluşur. Tatlı maddenin stomaları
örtmesi sonucu fizyolojik olaylar
engellenebildiği gibi, yine bu tatlı
madde üzerinde saprofit mantarların
gelişmesi ile oluşan fumajin (ballık)
nedeni ile de ağaçların gelişmesinde
durgunluk meydana gelir. Zararlı ile
yoğun bulaşık ağaçların kış soğuklarına
dayanıklılığı azalmakta yaprak dökümü
artmaktadır. Sonuç olarak ağaçlarda yeni
sürgün vermede gecikmeler, erken yaprak
dökümü ile dallarda kurumalar olmakta,
meyvelerin tat ve kalitesi ile pazar
değerleri düşmektedir.
Zararlı Olduğu Bitkiler:
● Genellikle turunçgilleri tercih
etmekle birlikte,Trabzonhurması, tespih
ağacı, kokar ağaç gibi 100’ün üzerinde
konukçusu olan bir zararlıdır.
Mücadele
Yöntemleri: Kültürel Önlemler:
●Yeni kurulacak tesislerde temiz fidan
kullanılmalı, sık dikimden kaçınılmalı,
●Turunçgil bahçelerinin çevresine
zorunlu olmadıkça rüzgar kıran olarak
yüksek boylu çit bitkileri dikilmemeli,
●Ara tarımı yapılmamalı, yüksek boylu
meyve ağaçları arasında turunçgil tesis
edilmemeli,
●Hava sirkülasyonunu
sağlamak için, ürün verimini
olumsuz yönde etkilemeyecek
şekilde yüksek taçlı budama
uygulanmalı,
●Tüm bakım işlerine özen
göstererek ağaçlar güçlü
bulundurulmalıdır.
Biyolojik Mücadele:
● Zararlının sorun olduğu
durumlarda avcı böceği
Serangium
parcesetosum’ un bahçelere
yerleştirme çalışmalarına
ağırlık verilmelidir.İlk yıl
bahçedeki ağaçların %10’luk
çok yoğun bulaşık kısmına
15-50 ergin/ağaç olacak
şekilde salınmalıdır.
Salımlar önceki yıllarda
yerleştiği bahçelerden
toplanan bireylerle
yapılabilir. Yararlı
Ülkemizde kışı geçirebildiği
için sonraki yıllarda ilaç
atılarak yok edilmemişse
tekrar salımına gerek
yoktur. Bu avcı böceğin
temin edilememesi durumunda
kimyasal mücadeleye yer
verilmeli ve geniş
spektrumlu ilaçların
kullanımından
kaçınılmalıdır.
Kimyasal Mücadele:
● Biyolojik mücadele
uygulaması yapılmıyorsa,
yapılan sayımlarda yaprak
başına en az 3 adet canlı
beyazsinek bireyi (yumurta,
nimf) bulunan bahçelerde
ilaçlı mücadele yapılır.
Doğada haziran ayının ilk
yarısında birinci ilaçlama
yapılır. 2. ilaçlama ikinci
döle karşı ağustos ayı
ikinci yarısından itibaren
yapılır. Ayrıca hasat
sonrası ile şubat ayı
arasında yazlık yağlar ile
kış ilaçlaması yapılabilir.
İlaçlama tekniğine uygun
şekilde yapıldığı takdirde
tek uygulama yeterlidir.
İlaçlamada özellikle yeni
sürmüş genç yapraklar olmak
üzere yaprakların alt
yüzlerinin iyice ıslanmasına
özen gösterilmelidir. Yazlık
yağlarla yapılan ilaçlamadan
önce ağaçlar sulanmış
olmalı, yazın sıcaklık
gölgede 320 C’yi geçince,
kışın 50 C’nin altına inince
ilaçlamaya son verilmeli,
kükürt kullanılması
gerektiği durumlarda
kükürt-yağ uygulaması
arasında mutlaka 1 aylık
süre bırakılmalıdır.
Kimyasal Mücadelede
Kullanılacak İlaçlar ve
Dozları |